Zwiększamy świadomość. Choroba afektywna dwubiegunowa

Choroba afektywna dwubiegunowa (kiedyś nazywana cyklofrenią bądź psychozą maniakalno-depresyjną) charakteryzuje się, jak sama nazwa wskazuje, występowaniem dwóch biegunów: depresji i manii bądź hipomanii, choć mogą pojawiać się także epizody mieszane. Rozpoczyna się najczęściej pomiędzy 20 a 30 rokiem życia. Szacuje się, że dotyczy 1-1,5 % społeczeństwa.

Czym jest depresja?

Pokrótce jest to stan, który charakteryzuje się obniżonym nastrojem, brakiem odczuwania przyjemności, spowolnieniem psychoruchowym, myślami rezygnacyjnymi. Zazwyczaj występują również zaburzenia snu i łaknienia.

Czym jest mania? 

Mania jest przeciwieństwem depresji. Charakteryzuje się znacznie podwyższonym nastrojem (czasem wręcz euforią), gonitwą myśli, nadpobudliwością, drażliwością, która może przejść w agresję i wrogość. Chory w stanie maniakalnym ma tendencję do nawiązywania przypadkowych znajomości, wdawania się w bójki i kłótnie, podejmowania lekkomyślnych decyzji, w tym finansowych.

Czym jest hipomania?

Hipomanię można opisać jako stan łagodniejszej manii - w odróżnieniu od niej, hipomania charakteryzuje się mniejszym zakłóceniem funkcjonowania psychospołecznego.

Czym jest epizod mieszany? 

Stan, łączący elementy zarówno depresji jak i manii. Przykładowo: z jednej strony pobudzenie i gonitwa myśli, z drugiej - poczucie zagubienia i myśli samobójcze.

Aby zdiagnozować chorobę afektywną dwubiegunową, należy rozpoznać u pacjenta wystąpienie przynajmniej jednego epizodu depresji oraz przynajmniej jednego epizodu manii bądź hipomanii.

Ale jakie właściwie są jej przyczyny?

Wystąpienie choroby dwubiegunowej obecna nauka upatruje w zaburzeniu funkcjonowania neuroprzekaźników (w szczególności dopaminy, noradrenaliny i serotoniny), konfiguracji genów, przechodzonych chorobach somatycznych, ale też w czynnikach środowiskowych i społecznych.

Jak leczyć chorobę dwubiegunową?

Najczęściej stosowane sposoby leczenia ChAD to przede wszystkim stabilizatory nastroju, ale też neuroleptyki, leki uspakajające i antydepresyjne, a także kontrowersyjne elektrowstrząsy. Wbrew obiegowym opiniom leczenie elektrowstrząsami jest całkiem bezbolesne i bezpieczne (odbywa się w znieczuleniu ogólnym). Psychoterapia w leczeniu ChAD ma tylko charakter wspierający, nie mniej jednak jest polecana pacjentom, aby mogli zaakceptować siebie z chorobą i poprawić jakość swojego życia.

~Hoppas~